Blog Sanne

Oppas gezocht
Spierpijn
Die vervelende trein!

Ik durf niet te sporten

 

Symptomen zoeken




Welkom 

Door: Sanne Spek

In dit blog zullen alle mogelijke onderwerpen voorbijkomen die te maken hebben met hyperventilatie, maar ook met angsten die daarmee gepaard gaan. Eén keer in de twee weken vind je hier een nieuw blog over symptomen, tips en trucs om met verschillende zaken om te gaan, interessante artikelen die elders gepubliceerd zijn, ervaringsverhalen van mensen met hyperventilatie en andere dingen die interessant zijn en jou kunnen helpen om de hyperventilatie de baas te worden.

Wil je jouw ervaringsverhaal delen?

Heel erg graag! Dit mag ook anoniem, wij zullen jouw eigen naam vervangen door een pseudoniem. Met het delen van jouw ervaringen kun je anderen met hyperventilatie en angsten helpen.

Heb je ideeën, wil je een vraag stellen die behandeld wordt in het blog of misschien zelfs meeschrijven als vaste blogger? Mail dit dan naar: hyperventilatieblog@gmail.com


Oppas gezocht

Door Sanne Spek

In een facebookgroep voor mensen met hyperventilatie zag ik een opmerkelijke oproep: “Oppas gezocht, voor mijzelf.” 

De oproep kwam van Gerry, 54 jaar oud, getrouwd, geen kinderen. Haar partner zou een weekend weg zijn en dat betekende dat ze drie nachten alleen zou moeten slapen. Dit was in het verleden wel vaker voorgekomen. Dit loste Gerry op door bij de GGZ crisisopvang te gaan slapen. Deze opvang was nu helaas gesloten en niet meer beschikbaar.

Gerry kreeg haar eerste aanval toen ze 18 jaar oud was. Ze was op stap geweest, stond op de bus te wachten, zakte door haar benen en lag ineens, plotseling op de grond. Na een tweede aanval bij haar tante is Gerry naar de huisarts gegaan. Deze zei dat het hyperventilatie was. Ze kreeg van de huisarts seresta (oxazepam) om rustig te worden. Gerry slikte dat jaren achter elkaar en is daaraan verslaafd geraakt.

Toen Gerry 23 jaar oud was, overleed haar moeder plotseling op 46-jarige leeftijd door een fout van het ziekenhuis. Haar moeder was alles voor haar. Ze slikte op dat moment nog steeds de seresta. Gerry is opgenomen geweest in het ziekenhuis omdat ze in shock was door het overlijden van haar moeder. Na terugkomst kwam het huishouden op haar schouders terecht. Ze moest door en met de medicatie had ze weinig last van haar hyperventilatie.

Na een paar jaar gebruik van seresta, heeft het Gerry een jaar gekost om hiervan af te kicken. Ze verhuisde naar de stad en ging samenwonen. Helaas ging het in deze relatie niet goed. Gerry werd er geestelijk kapotgemaakt. Ze verbrak de relatie en ging weg. Het ging snel minder met Gerry en nadat ze eerst valium gekregen had, kreeg ze daarna fevarin van de huisarts. Dit werkte helaas averechts. Ze is toen met de medicijnen gestopt en bij het GGZ terecht gekomen. Dat hielp wel.

Gerry heeft een paniek/angststoornis ontwikkelt en daarnaast ook de diagnose borderline gekregen. Ze heeft last van chronische hyperventilatie die haar dagelijks belemmert in haar bezigheden. Ze durft niet veel alleen te doen. Ze heeft therapie waarbij ze door medicatie ondersteund wordt. “Dit doe ik om toch een beetje te kunnen leven”. Bij stress wordt het erger, maar gelukkig heeft de partner van Gerry veel begrip. Ze heeft heel veel steun aan haar. “Andere mensen snappen het vaak niet”, aldus Gerry.

Door bezig te zijn, probeert Gerry de paniek en de angsten onder controle te krijgen. Ze wandelt en schildert als afleiding, om haar hoofd leeg te maken.

Uiteindelijk heeft Gerry voor 2 nachten iemand gevonden die bij haar wilde slapen. De derde nacht heeft zij helemaal alleen geslapen!

Heb je ideeën, wil je een vraag stellen die behandeld wordt in het blog? Stuur ons dan een mail

Spierpijn

Uit het boekje “Over hyperventilatie”, een uitgave van de NHS

Ik heb regelmatig last van spierpijn, vooral in mijn armen en buik. Ook als ik niet intensief bewogen of gesport heb. Kan dat iets met mijn hyperventilatie te maken hebben?

Dat zou goed kunnen. Iemand die een flinke aanval heeft, vooral als dat gepaard gaat met hevige angst, heeft vaak hele verkrampte spieren. Onbewust worden er allerlei spieren lange tijd aangespannen op een geforceerde manier. Dat kan naderhand spierpijn opleveren. 

Wat u kunt proberen – en dat zal in het begin misschien niet meevallen – is tijdens zo’n aanval eens goed op het lichaam te letten. Welke spieren spant u? Probeer ze zoveel mogelijk te ontspannen. Vaak gaat dat het best door op de rug te gaan liggen en in gedachten alle spieren langs te gaan. Vanaf de voeten tot aan het hoofd. Op momenten dat u zich rustig voelt, is het een goede oefening om u op dezelfde wijze om de beurt op alle spieren te concentreren en ze dan één voor één aan te spannen en weer los te laten. Eerst die van uw voeten, dan de benen, het bekken, de buik, en zo omhoog tot aan het hoofd. Dan wordt u zich ook meer bewust van uw spieren en hoe het aanvoelt als ze aangespannen zijn. 

Heb je ideeën, wil je een vraag stellen die behandeld wordt in het blog? Stuur ons dan een mail


Die vervelende trein!

Door Sanne Spek

Nanda van Vliet is 54 jaar oud, woont samen met haar man, dochter en 2 katten in een gezellig huis in Bodegraven. In het dagelijks leven is Nanda ademhalingstherapeut en heeft een praktijk aan huis waarin ze als ervaringsdeskundige mensen met hyperventilatie helpt. Dit is haar verhaal.

Nanda was 17 jaar oud toen zij haar eerste aanval kreeg. Ze weet dit nog als de dag van gisteren. In de trein, van school terug naar huis, gebeurde het. Nanda kreeg een hoge hartslag, haar hart ging heel hard bonken, het zweet brak haar uit en ze kon niet goed ademen. Ze dacht dat haar laatste uur geslagen was.

Schamen

Ze is toen naar het balkon gegaan, vlakbij de noodrem en is daar op de grond gaan zitten. Ze wilde weg van de mensen omdat ze zich schaamde dat ze niet lekker geworden was. Nanda wilde op dat moment geen hulp. "Ik wist zelf niet eens wat het was, dus zouden zij mij ook niet kunnen helpen." Daarbij wilde ze anderen niet tot last zijn. 

Naar de huisarts

"Ik was verbaasd dat ik levend het station had bereikt. Met een onwezenlijk, raar en licht gevoel in mijn hoofd liep ik naar huis." Thuis aangekomen, was Nanda heel erg moe en begon te huilen. Ze vertelde het verhaal aan haar moeder. Later is ze naar de huisarts gegaan. Hij wist op dat moment niet wat het was en gaf haar Temesta (lorazepam) voor als het weer zou gebeuren. Hij vermoedde dat het iets met spanning te maken had.

Angst

Iedere dag moest Nanda met de trein naar school en de aanvallen bleven komen. Ze werd bang om met de trein te reizen en ging niet zonder medicatie reizen. Daar werd ze wat rustiger van, maar de aanvallen bleven komen. Als ze heel erg in paniek was, stapte ze onderweg weleens uit terwijl ze nog niet op haar bestemming was. Dan liep ze wat rond in de hoop dat het nare gevoel zou zakken. De aanvallen kwamen ook in andere situaties, in grote ruimten en op plaatsen waar Nanda niet snel weg kon. Toen ze helemaal niet meer met de trein durfde, ging Nanda met de bus. Een reis van totaal 3,5 uur per dag. 

Therapie

Vlak voor haar 20e kreeg Nanda van de huisarts te horen dat ze last had van hyperventilatie. Ze werd doorgestuurd naar de GGZ en kwam daar terecht in een groepstherapie met jongvolwassenen met ieder hun eigen problemen. Zij was de enige met hyperventilatie en angsten. Nanda ging daar een aantal maanden, iedere week naartoe. De therapeuten vonden dat ze met de bus moest komen, ondanks haar angsten. Wanneer haar vader haar bracht, vonden de therapeuten dat heel erg slecht. Na een paar maanden stopte Nanda met deze therapie. Ze kreeg er hoofdpijn van omdat ze zich de problemen van anderen zo erg aantrok dat ze deze mee naar huis nam. 

Alternatieve geneeskunde

Nanda besloot het via de alternatieve geneeskunde te proberen: een homeopathisch arts, acupunctuur, een magnetiseur en een privé psycholoog. Helaas werkte niets van dit alles voor Nanda. "Het kostte mij veel geld en steeds weer had ik hoop".

Ademhalingstherapie

Op een dag vertelde de huisarts dat er iemand op het dorp heel veel vooruitgang geboekt had met een ademhalingstherapie. Zij had dezelfde klachten en Nanda besloot deze therapie te gaan doen. Deze therapie werd begeleid door mensen die zelf hyperventilatie hadden gehad. De therapie hielp voor Nanda heel goed. Het zorgde ervoor dat Nanda weer op een normale manier ging ademen. 

Verdriet

Naast de hyperventilatie had Nanda allerlei fobieën ontwikkeld. Daarvoor kreeg ze opdrachten mee. Ook had ze gesprekken om te zien waardoor haar klachten waren ontstaan. Nanda bleek met onverwerkt verdriet te zitten. Door teveel spanning is haar ademhaling een eigen leven gaan leiden.

Oorzaak aanpakken

Behalve het herstellen van de ademhaling is Nanda van mening dat het ook erg belangrijk is om de oorzaak te achterhalen. Hoe klein ook, spanning kan voor veel narigheid zorgen. Nanda is hooggevoelig. Door deze mooie eigenschap kan zij andere mensen gemakkelijk aanvoelen. Dat betekent ook dat ze eventuele negatieve gevoelens van andere mensen makkelijk aanvoelt. Ze heeft dit hele lange tijd niet geweten en dus ook niet geweten dat sommige dingen die ze voelde niet haar gevoelens waren maar gevoelens van een ander. Deze gevoelens brachten extra spanning met zich mee. Nu ze dit weet, is het voor haar makkelijker om met spanningen om te gaan. 

Ik durf niet te sporten

Uit het boekje “Over hyperventilatie”, een uitgave van de NHS

Ik ben een vrouw van 35 jaar en vanwege hyperventilatie en straatfobie heb ik een paar jaar helemaal niet aan sport gedaan. Nu het wat beter gaat, raadt iedereen me aan om weer eens wat te gaan sporten en zelf wil ik dat ook wel, alleen…..ik durf niet! Ik heb wel geprobeerd te joggen maar zodra mijn hart snel begint te bonken word ik bang. Wat moet ik doen?

Misschien moet u niet meteen met joggen gaan beginnen. Eén van de problemen waarmee mensen met hyperventilatie kampen, is dat ze hun eigen lichaam niet meer vertrouwen. In werkelijkheid kan het lichaam veel meer aan dan men vaak denkt. Dat vertrouwen zal weer moeten groeien. Als u bang bent, is het beter om eerst rustig aan te beginnen. Met wandelen bijvoorbeeld. De afstand en het tempo kunt u zelf steeds iets opvoeren, als u daaraantoe bent. Hetzelfde kunt u doen met fietsen. Ook yoga is geschikt om mee te beginnen. De oefeningen worden in een rustig tempo gedaan en u hoeft niet bang te zijn dat uw hart op hol slaat. 

Symptomen zoeken

Sinds een tijdje ben ik lid van een aantal groepen op facebook die als onderwerp angsten en hyperventilatie hebben. Dit heb ik gedaan omdat ik vanuit mijn ervaring deel wil nemen aan discussies en wil zien wat er leeft onder de mensen met angsten en hyperventilatie. Zo hoop ik mensen af en toe te kunnen helpen met mijn eigen ervaringen. Het valt mij op dat deze groepen een soort van beheerst worden door topics die gaan over de klachten die mensen hebben. 

Het is logisch een klankbord te zoeken bij mensen die ook last hebben van hyperventilatie.

Herkenning

Op het moment dat je iets voelt, vraag je aan de groep of het herkenbaar is. Je krijgt reacties van mensen en daarmee voel je je iets rustiger. Tenminste, dat is wat ik dan hoop op dat moment. Want, er staan soms ook hele rare reacties van mensen tussen. Reacties die misschien het averechtse effect hebben omdat ze wijzen op de mogelijkheid van ernstigere onderliggende ziektes. Dit zijn veelal reacties van mensen die zelf al zo lang last hebben van angsten en hyperventilatie dat ze bang zijn om ernstig ziek te zijn, hypochonder noemen ze dat. 

Google

Toen ik zelf nog volop last had van de angsten en de hyperventilatie, was google mijn beste vriend. Internet is een fijn medium en alles is te vinden. Als ik ergens last van had, zocht ik het op google op. Helaas waren de bovenste zoekresultaten van bijvoorbeeld "steken in de borst" of "tintelende linkerarm" niet altijd de meest positieve resultaten. Vaak kwam google met de meest ernstige ziektes. Daardoor ging ik mijzelf meer zorgen maken. Resultaat? Sneller ademen, hyperventilatie, meer klachten en dus angst! Op het moment dat ik stopte met het gebruik van google om symptomen te zoeken, ging het al direct een heel stuk beter. 

Hou je gevoel in de gaten

Wanneer je de behoefte voelt om je aan te sluiten bij groepen op facebook is dat uiteraard jouw eigen keus. Ben een tijdje lid maar hou voor jezelf wel in de gaten of de sfeer in de groep er niet voor zorgt dat je meer last krijgt van je hyperventilatie, je angst of je sombere gevoelens.